به این مواد، بازدارنده می گویند. بازدارنده ها موادی هستند که سبب کند شدن یا جلوگیری از انجام واکنش های شیمیایی می گردد.
جمله ی "از کاتالیزور هائی که سرعت واکنش ها را کاهش می دهند " اساسآ درست نیست، چون کاتالیزور خود یعنی موادی که سبب افزایش سرعت واکنش می شود.

روش مورد استفاده برای جلوگیری یا کند کردن واکنش ها بستگی به سیستم و مواد موجود دارد. در برخی موارد تنها با سرد کردن و کاهش سیستم، می توان از انجام واکنش جلوگیری نمود
در برخی سیستم ها نیز از موادی به نام بازدارنده ها استفاده می شود. بازدارنده ها، کند کننده ی واکنش نیستند، بلکه این مواد با مواد واکنش دهنده یا کاتالیزوری که در محیط است، یک کمپلکس تشکیل می دهد و آن را در بند قرار می دهد و در نتیجه از انجام واکنش جلوگیری می کند. به این مواد، سم کاتالیزور یا مهار کننده نیز اتلاق می گردد. مواد نگهدارنده ای که در تهیه ی خوراکهاو مواد دارویی به کار می روند و از فاسد شدن آنها جلوگیری می کنند، نمونه هایی از مواد بازدارنده به شمار می روند.

در سیستم هایی که آنزیم وجود دارد نیز عوامل بازدارنده نقش موثری ایفا می کنند:
بعضی از ترکیبات می‌توانند با آنزیم – سوبسترا ترکیب و فعالیت سوبسترا ایجاد فرآورده اختصاصی سوبسترای آن را تحت تاثیر قرار دهند و در صورتیکه این ترکیبات موجب تشکیل نشدن فراورده شوند، به نام بازدارنده‌های آنزیمی نامیده می‌شوند که به سه نوع زیر موجودند.

بازدارنده‌های رقابتی.
بازدارنده‌های نارقابتی.
بازدارنده‌های بی‌رقابتی.

در تولید انرژی هسته ای:
بوریک اسید به عنوان ماده ی بازدارنده در کارخانه های انرژی هسته ای برای کنترل سرعت شکافت مورد استفاده قرار می گیرد، زیرا بوریک اسید می توان انرژی گرمایی نوترونها را که در زنجیره ی هسته ای تولید می شوند، جذب کند و با کم شدن انرژی نوترونها، سرعت شکافت کنترل می شود.